Οι μάχες των μεγάλων ελεύθερων χώρων

Τι γίνεται με τους ελεύθερους χώρους της Αθήνας;

Η Αθήνα είναι η τελευταία πόλη από τις πρωτεύουσες των χωρών της Ε.Ε σε πράσινο ανά κάτοικο και πρώτη στη ρύπανση της ατμόσφαιρας.

Το Άμστερνταμ      27 τ.μ. πράσινο/κάτοικο

Το Βερολίνο           13 τ.μ. πράσινο/κάτοικο

Λονδίνο                    9 τ.μ. πράσινο/κάτοικο

Ρώμη                        9 τ.μ. πράσινο/κάτοικο

Παρίσι                      8,5 τ.μ. πράσινο/κάτοικο

Αθήνα                       2,5 τ.μ. πράσινο/κάτοικο

Το λεκανοπέδιο της Αττικής έχει μετατραπεί σε έναν απέραντο θάλαμο επικίνδυνων αερίων που πνίγουν τους κατοίκους της. Σκουπίδια, άναρχη δόμηση, αυτοκίνητα, νέφος, τσιμεντοποίηση, ρύπανση και θόρυβος υποβαθμίζουν καθημερινά την ποιότητα της ζωής μας. Οι ανάγκες των κατοίκων, η δίψα των παιδιών μας για λίγο καθαρό αέρα, για μια ανάσα, για οξυγόνο, για παιχνίδι, διασκέδαση, άθληση, ψυχαγωγία και περίπατο θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους.

Κράτος, μεγάλες επιχειρήσεις και ιδιωτικά συμφέροντα αλλά και η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν σχηματίσει μια Αν–ίερη Συμμαχία. Θέλουν να «αξιοποιήσουν» όσους ελεύθερους χώρους έχουν απομείνει στο λεκανοπέδιο. Ο Ελαιώνας (9.300 στρ.), το Γουδή (4.900 στρ.), το φαληρικό δέλτα (1.000 στρ.), το Ελληνικό (5.300 στρ.) αλλά και όλα τα γύρω βουνά (Πάρνηθα, Πεντέλη, Υμηττός, Αιγάλεω) αντί να μετατραπούν σε χώρους υψηλού πρασίνου προορίζονται για ιδιωτικοποίηση και «ανάπτυξη». Αυτό γιατί σύμφωνα με την «πράσινη οικονομία», που υπηρετούν και ασπάζονται και πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις, ο αέρας, το νερό, η θάλασσα, οι παραλίες, η γη ακόμα και η βροχή πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν και να παράγουν κέρδος. Η διαδικασία γνωστή.

Το Κράτος και η Τοπική Αυτοδιοίκηση αφήνουν στην τύχη τους τους ελεύθερους χώρους. Με τα χρόνια υποβαθμίζονται, ρημάζουν, καταστρέφονται. Εμφανίζονται τότε οι ιδιώτες, επιχειρηματίες, οι εταιρείες γης που ζητούν να αξιοποιήσουν τους χώρους. Γίνονται διαπραγματεύσεις. Συνήθως καταλήγουν να παραχωρηθεί ένα μικρό κομμάτι πρασίνου ενώ η υπόλοιπη έκταση γεμίζει τσιμέντο, εμπορικά κέντρα, πάρκινγκ κλπ. Το χτίσιμο βέβαια γίνεται με χρήματα του κράτους, των δήμων δηλαδή των πολιτών.

Μα τελικά πού είναι το Κράτος;

Η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη δημόσια δασική κτήση στην Ευρώπη, στην οποία συμπεριλαμβάνονται τα δάση και οι δασικές εκτάσεις. Είναι ουσιαστικά εθνική κοινοκτησία και είναι αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής κυριαρχίας. Ανήκει με δύο λόγια στο Λαό. Όλα τα δάση και οι δασικές εκτάσεις θεωρούνται και είναι δημόσιες, εκτός κι αν ο ιδιώτης αποδείξει το αντίθετο, αφού η ιδιωτική κτήση είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας στη χώρα μας.

Επομένως η Πάρνηθα, η Πεντέλη, ο Υμηττός, το Αιγάλεω και τα άλλα βουνά της πατρίδας μας θα έπρεπε να προστατεύονται από το κράτος. Καμία δραστηριότητα δεν θα έπρεπε να επιτρεπόταν μέσα σε δάσος ή σε δασική έκταση. Πώς γίνεται τότε όλα τα δάση της Αττικής να έχουν καεί, καταπατηθεί, κτιστεί και να απειλούνται με πλήρη καταστροφή; Ποιος δημιουργεί τις συνθήκες; Ποιος βοηθά τους καταπατητές;

Ας ρίξουμε μια ματιά στο Σύνταγμα και τους νόμους:

• Το Σύνταγμα του 1975 προστάτευε τα δάση και τις δασικές εκτάσεις (Άρθρο 24) και απαγόρευε κάθε αλλαγή χρήσης. Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) με πάγια νομολογία του αποφάσιζε πάντα υπέρ του αναπολλοτρίωτου της δημόσιας κτήσης.
• Στην Αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001 (κυβέρνηση Σημίτη, ΠΑΣΟΚ) στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 24 αναγράφεται «…απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων…» αλλά μπορεί να υπάρξει μεταβολή στη χρήση «…αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον…».
• Στηριγμένη στην αναθεώρηση του 2001 η ίδια Κυβέρνηση (Σημίτης, ΠΑΣΟΚ), το Δεκέμβρη του 2003 ψήφισε το δασοκτόνο νόμο 3208, παρά την αντίθετη γνωμοδότηση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής περί αντισυνταγματικότητας των διατάξεων του νόμου. Σύμφωνα με διάταξη του  ν. 3208 για να χαρακτηριστεί μια έκταση δάσος ή δασική έκταση πρέπει να έχει επιφάνεια τουλάχιστον τρία στρέμματα και δασοκάλυψη τουλάχιστον 25% (και όχι 15% όπως ίσχυε πριν) από δασοπονικά είδη (χαμηλή βλάστηση, φρύγανα, χορτολίβαδα κ.α). Η διάταξη αυτή έχει τρία αποτελέσματα:

α) αποχαρακτηρίζονται όλες οι εκτάσεις που είναι μικρότερες από τρία στρέμματα κι έχουν κάλυψη λιγότερο από το 25% (περίπου 40.000.000 στρέμματα) και παραχωρούνται, εκποιούνται ή οικοδομούνται!!!

β) Νομιμοποιούνται τα αυθαίρετα και κάθε είδους καταπατήσεις με τη μετατόπιση της χρονολογίας ελέγχου των κτισμάτων από το 1945 που ήταν στο 1960 και

γ) επιτρέπεται σε οικοδομικούς συνεταιρισμούς, εταιρείες εργολάβων και στα κακόφημα Ελληνικά Ακίνητα να «αξιοποιήσουν και να εκμεταλλευτούν» τις αποχαρακτηρισμένες εκτάσεις.

• Λόγω της αντίστασης του πρόβαλαν οι δυνάμεις του λαϊκού και οικολογικού κινήματος (συγκεντρώσεις, πορείες διαμαρτυρίας, προσφυγές στο ΣτΕ και τη Ευρωπαϊκό δικαστήριο κ.ά.) η επίθεση του ΠΑΣΟΚ εναντίον των δασών και γενικότερα του Περιβάλλοντος δεν ολοκληρώθηκε, καθώς ο νόμος 3208 βρίσκεται ακόμα στα δικαστήρια. Την επίθεση συνέχισε η νέα Κυβέρνηση της Ν.Δ. με την προωθούμενη αναθεώρηση του Άρθρου 24. Σύμφωνα με την πρόταση της Ν.Δ. «…η αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης επιβάλλει μεν τη διαφύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος και για τις επερχόμενες γενεές, χωρίς όμως να αποκλείει και την αξιοποίησή του, δηλαδή τη λήψη εκείνων των μέτρων που είναι σε κάθε περίπτωση αναγκαία για την περαιτέρω ανάπτυξη, ιδίως οικονομική της παρούσας γενεάς..». Επίσης η Ν.Δ. προτείνει «….κάνοντας την επιβαλλόμενη διάκριση μεταξύ δασών και δασικών εκτάσεων προτείνουμε, προκειμένου για τις δασικές εκτάσεις, την υπαγωγή, κατά περιοριστικό τρόπο, στην ίδια ρύθμιση, και των περιπτώσεων χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού της χώρας…». Που σημαίνει ότι θα μπορούν δασικές εκτάσεις να εντάσσονται στα σχέδια πόλεως, να χτίζονται, να χωροθετούνται  μέσα τους ζώνες επιχειρηματικής εκμετάλλευσης (ξενοδοχεία, βιομηχανικά πάρκα κ.ά.).

Με λίγα λόγια δάση θα μείνουν μόνον οι απάτητες βουνοκορφές όλες οι υπόλοιπες εκτάσεις εκχωρούνται στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα προς «αξιοποίηση». Καταλαβαίνουμε όλοι πως αν περάσει η αναθεώρηση που προτείνει η Ν.Δ. θα καταστραφούν όλα τα δάση και οι δασικές εκτάσεις που έχουν απομείνει στη χώρα μας. Εξάλλου ο Αλογοσκούφης ήταν ιδιαίτερα σαφής σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Απογευματινή»: «…η προστασία του περιβάλλοντος δεν πρέπει να λειτουργεί ανασταλτικά για τις επενδύσεις…».

Τεράστιες οι ευθύνες των δύο κομμάτων (ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.) που εναλλάσσονται στην εξουσία εδώ και χρόνια. Ο ένας ξεκινά εκεί που σταμάτησε ο άλλος και όλοι μαζί ξεπουλούν στους ιδιώτες και στο κεφάλαιο τη ζωή και την ανάσα μας τη δικιά μας και των παιδιών μας. Αυτό είναι το νομικό πλαίσιο που δίνει τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε να καταστρέφει και να εκμεταλλεύεται τα βουνά και τα δάση της πατρίδας μας. Θράσος χρειάζεται και χρήμα για να «λαδώνεις». Όλα εξάλλου μέσα σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε έχουν κάποια τιμή. Ακόμα και η σιωπή…

Συνομωσία σιωπής…..

Ό,τι έχει να κάνει με τη γη κρύβει πολλά χρήματα. Ειδικά στο Λεκανοπέδιο. Όλοι οι ελεύθεροι χώροι κινδυνεύουν από την «αξιοποίησή τους». Τα χρήματα είναι πολλά  και η διαφθορά έχει εξαπλωθεί σ’ όλο το σώμα της Δημόσιας Διοίκησης. Δημόσιοι οργανισμοί και αιρετοί άρχοντες στροβιλίζονται ανέμελα σε έναν χορό δημοσίων σχέσεων, ρουσφετιών, ψηφοθηρίας και «περιβαλλοντικής ευαισθησίας» ενώ ακριβώς δίπλα στα καμένα της Πάρνηθας και της Πεντέλης, στον καταπατημένο Υμηττό και στο «ξεκοιλιασμένο» και υποβαθμισμένο Αιγάλεω, στις παραλίες της Αττικής, στα νησιά μας το μεγάλο κεφάλαιο, οι εργολάβοι, οι καταπατητές και οι οικοπεδοφάγοι κάνουν τρελές μπίζνες πουλώντας και αγοράζοντας τη γη της πατρίδας μας δηλαδή τον κοινό μας πλούτο.

Και τι δε γίνεται σε αυτές της κρατικές Υπηρεσίες και τους Οργανισμούς. Παράνομες και αντισυνταγματικές τροποποιήσεις γης, παράνομες εκποιήσεις και εντάξεις δασικών εκτάσεων σε πολεοδομικά σχέδια, έκδοση οικοδομικών αδειών χωρίς κανέναν έλεγχο για την τήρηση των όρων δόμησης. Πλήρης η αδράνεια και η ανοχή από τις υπηρεσίες στην αυθαιρεσία και στην καταπάτηση των νόμων. Ακόμα και ο Συνήγορος του Πολίτη έχει καταγράψει σε ειδική του Έκθεση τη σωρεία των παραβιάσεων, των αυθαιρεσιών και των καταπατήσεων που έχουν καταγγείλει οι πολίτες.

Αδύναμος ο πολίτης να αντιδράσει μπροστά στην αυθαιρεσία και το έγκλημα που γίνεται σε βάρος της υγείας και της ζωής του. Ένας φαύλος κύκλος όπου ο καθένας αποποιείται τις ευθύνες του και σε παραπέμπει στον άλλον. Η αστυνομία σε στέλνει στο Δασαρχείο, το Δασαρχείο στην Πολεοδομία, η Πολεοδομία στους Δήμους, οι Δήμοι στον ΑΣΔΑ, ο ΑΣΔΑ στην ΤΕΔΚΝΑ, η ΤΕΔΚΝΑ στη Νομαρχία, η Νομαρχία στην Περιφέρεια, η Περιφέρεια στα Υπουργεία και τα Υπουργεία πάλι πίσω στους Δήμους. Ένα πραγματικό χαρτοβασίλειο που σκοτώνει τα δάση και τα βουνά της Αττικής. Ας δούμε δύο περιπτώσεις ελεύθερων χώρων που καταστρέφονται στη Δυτική Αθήνα:

Περίπτωση 1^η: Όρος Αιγάλεω ένα βουνό με μεγάλη ιστορία και αξία…..

Το όρος Αιγάλεω δημιουργήθηκε, πριν από 64 εκατομ. χρόνια. Πρόκειται για έναν χαμηλό ορεινό όγκο που ξεκινά από την Πάρνηθα, εκτείνεται βορειοδυτικά προς τα νοτιοδυτικά της Αττικής και καταλήγει στο Πέραμα του Πειραιά. Το βόρειο τμήμα του όρους Αιγάλεω ονομάζεται Ποικίλον Όρος και χωρίζεται απ’ το νότιο τμήμα του με το στενό του Δαφνίου απ’ το οποίο περνά η λεωφόρος Αθηνών Κορίνθου.

Οι περιγραφές που υπάρχουν απ’ τους αρχαίους Έλληνες περιηγητές κάνουν λόγο για ένα καταπράσινο βουνό με πεύκα και κυπαρίσσια, με πλούσια πανίδα, δύο πανέμορφες μικρές λίμνες (Ρειτούς) και φυσικά τον καταγάλανο Σκαραμαγκά με την πεντακάθαρη θάλασσα και τα δαντελωτά ακρογιάλια με βότσαλο και άμμο. Ο συνδυασμός βουνού και θάλασσας δημιουργούσε ένα ιδανικό κλίμα με ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια.

Δυστυχώς με την Κατοχή κι έπειτα, οι αλλεπάλληλες φωτιές και η ανθρώπινη δράση άρχισαν να καταστρέφουν και να υποβαθμίζουν μεγάλα τμήματα του δάσους και του βουνού.

Σήμερα το Όρος Αιγάλεω και η γύρω περιοχή έχει τεράστια ιστορική και αρχαιολογική αξία καθώς υπάρχουν πλήθος από ευρήματα και μνημεία:

-Η βυζαντινή μονή Δαφνίου με τα μοναδικά ψηφιδωτά της, χτισμένη πάνω στα ερείπια αρχαίου  ναού αφιερωμένου στον θεό Απόλλωνα (συλλήθηκε από τον Έλγιν).

• Τα ερείπια του αρχαίου ναού της Αφροδίτης στην Αφαία.
• Η αρχαία Ιερά Οδός και τμήματά της που έχουν αποκαλυφθεί με ταφικά μνημεία.
• Το Άντρο του Πανός που χρησίμευε ως ναός του θεού των βουνών Πάνα.
• Η λίμνη Κουμουνδούρου ένα μικρό υδρόβιο οικοσύστημα που επιβιώνει παρά τη μεγάλη ρύπανση.
• Τα ερείπια του τάφου της Πυθιονίκης, απέναντι απ’ τον προφήτη Ηλία.
• Ο θρόνος του Ξέρξη, το νοτιότερο σημείο του βουνού στο Πέραμα, απ’ όπου ο Ξέρξης, όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος, παρακολούθησε το 480 π.Χ τη ναυμαχία της Σαλαμίνας.
• Ο θαυμάσιος Διομήδιος ή Βοτανικός Κήπος με τα σπάνια λουλούδια και φυτά του.
• Το μνημείο στο Δαφνί, όπου εκτελέστηκε ο αγωνιστής, Νίκος Πλουμπίδης το 1954.
• Το στρατόπεδο Χαϊδαρίου όπου στα χρόνια της Κατοχής (41-44) μαρτύρησαν χιλιάδες Έλληνες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης.

Δεν είναι όμως μόνο ιστορική η αξία του όρους Αιγάλεω. Το βουνό έχει ακόμα και σήμερα μεγάλη αξία για την Δυτική Αθήνα αλλά και για την Αττική γενικότερα.

• Αποτελεί ένα φυσικό «τείχος» μεταξύ του Θριασίου Πεδίου και της Αττικής. Εμποδίζει δηλαδή τους ρύπους και τα δηλητηριώδη αέρια απ’ τις βιομηχανίες να μετακινούνται.
• Κρατά μεγάλες ποσότητες νερού και προστατεύει τις γύρω περιοχές από τις πλημμύρες. Παρ’ όλη τη διάβρωση και την υποβάθμιση του εδάφους η χαμηλή βλάστηση που υπάρχει βοηθά στο να κρατηθεί το χώμα και να μπορέσει το δάσος να αναδασωθεί.
• Αποτελεί χρήσιμο βιότοπο για σημαντικά είδη φυτών, πουλιών και ζώων.
• Στους μεγάλους σεισμούς του 1999, το όρος Αιγάλεω έσωσε τη Δ. Αττική από μεγαλύτερες καταστροφές καθώς  «απορρόφησε» μεγάλη ποσότητα απ’ την σεισμική ενέργεια.
• Τα δασωμένα τμήματα του βουνού αποτελούν πολύτιμο πνεύμονα πρασίνου, που τόσο λείπει, στους κατοίκους της Δ. Αθήνας. Πόντο πόντο, μέτρο μέτρο δεκαετίες τώρα οι κάτοικοι των γύρω περιοχών δίνουν τη μάχη για να κρατήσουν το όρος Αιγάλεω πράσινο και ζωντανό. Σχολεία, τοπικοί σύλλογοι, ευαισθητοποιημένοι πολίτες κάθε ηλικίας, χρόνια τώρα φυτεύουν, καθαρίζουν, περιποιούνται το βουνό. Τα δασωμένα τμήματα του βουνού (στο Δαφνί, στην Αφαία, στο στρατόπεδο κ.α) είναι πηγή χαράς, δροσιάς, οξυγόνου και παιχνιδιού για μικρούς και μεγάλους.

Συμπερασματικά θα λέγαμε πως το βουνό έχει μεγάλη οικολογική αξία για τη Δ. Αθήνα αλλά και για την Αττική γενικότερα. Η αναδάσωση και η προστασία του βουνού θα βελτίωνε την ποιότητα ζωής των κατοίκων των γύρω περιοχών και θα τους προσέφερε καθαρό αέρα, νερό, δροσιά κι έναν ελεύθερο χώρο πρασίνου για ψυχαγωγία και διασκέδαση.

Το όρος Αιγάλεω καταστρέφεται…….

Εδώ και χρόνια αυτό το φυσικό και ιστορικό τοπίο με την τόσο μεγάλη αξία για τη Δυτική Αθήνα καταστρέφεται. Σήμερα αν κάποιος πάρει το αυτοκίνητό του και κάνει μια βόλτα γύρα απ’ το βουνό ξεκινώντας απ’ τα Λιόσια και καταλήγοντας στο Πέραμα θα στενοχωρεθεί πολύ. Πάνω και γύρω από το  βουνό γίνεται ένα τεράστιο οικολογικό έγκλημα.

Βιομηχανικά πάρκα, παράνομες χωματερές σε κάθε σημείο, νεκροταφεία αυτοκινήτων και μάντρες σιδερικών, βιομηχανίες, 17 λατομεία και παρατημένα νταμάρια, παράνομες χαβούζες, κεραίες κινητής τηλεφωνίας, κεραίες και αναμεταδότες σταθμών και βέβαια καταπατημένες εκτάσεις με τσιμεντένια κτίσματα (σπίτια, πολυκατοικίες, νεροτσουλήθρες κ.α.)  παντού τριγύρω.

Οι καταπατητές, οι οικοπεδοφάγοι, οι εργολάβοι και η Εκκλησία που διεκδικεί σχεδόν όλο το Ποικίλο Όρος με χαρτιά από την Τουρκοκρατία, με την ενεργή συμπαράσταση των Δημάρχων έχουν κτίσει ήδη μεγάλο τμήμα του βουνού. Τραγική εικόνα παρουσιάζει το Σχιστό και το Δάσος Χαϊδαρίου όπου τα σπίτια έχουν καταλάβει την πλαγιά και πάνε να ενωθούν με το Δαφνί. Είναι φανερό πως το βουνό δέχεται μεγάλη πίεση από τα συμφέροντα. Κάποιοι θέλουν να μετατρέψουν το βουνό σε τσιμέντο και χωματερή.

Μέσα σε αυτό τον ορυμαγδό των καταστροφικών για το βουνό επεμβάσεων χτύπησε και ο ΟΣΕ ο οποίος ξεκίνησε να κατασκευάζει την εμπορική σιδηροδρομική γραμμή η οποία θα συνδέει το Ικόνιο του Περάματος με τον Ασπρόπυργο και θα μεταφέρει αποκλειστικά και μόνο εμπορευματοκιβώτια (κοντέϊνερ). Η κατασκευή της γραμμής αποτελεί μια ακόμα προσφορά του Κράτους στα συμφέροντα του μεγάλου ξένου και ντόπιου κεφαλαίου που θα εκμεταλλεύεται το λιμάνι του Πειραιά μετά την πλήρη ιδιωτικοποίηση του. Για να μειώσουν το κόστος μεταφοράς και να αυξηθούν τα κέρδη των εταιρειών αποφάσισαν να περάσουν την σιδηροδρομική γραμμή μέσα από το όρος Αιγάλεω.

Σημειώνουμε εδώ ότι είναι η δεύτερη φορά που ο ΟΣΕ επιχειρεί κάτι τέτοιο. Την πρώτη φορά η γραμμή σχεδιάστηκε να περνά χαμηλά απ’ τον Σκαραμαγκά. Μπήκαν οι ταμπέλες, ανοίχτηκαν τα τούνελ, φτιάχτηκαν οι δρόμοι, μα το έργο κάπου κόλλησε. Κάποιες προσφυγές από οικοπεδούχους, κάποιες αντιδράσεις από τους ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων, η εκκλησία που διεκδικεί κάποια χωράφια στο Σκαραμαγκά; Κανείς δεν ξέρει. Αυτό που έμεινε όμως είναι η εικόνα με τα εγκαταλειμμένα τούνελ, τις τρύπες στο βουνό που δεν οδηγούν πουθενά. Κανείς δεν ανέλαβε να αποκαταστήσει τις ζημιές που έγιναν στο βουνό .

Το νέο έργο όμως έχει ήδη προχωρήσει πολύ και σύμφωνα με τα στοιχεία που ξέρουμε:

• Το έργο ανήκει στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Μεταφορών (Λιάπης) και την εκτέλεσή του έχει αναλάβει η κακόφημη ΕΡΓΟΣΕ, θυγατρική εταιρεία του ΟΣΕ, που βαρύνεται με πλήθος καταγγελιών για διασπάθιση και φάγωμα εκατομμυρίων € σε έργα που δεν τελείωσαν ποτέ, παράνομες αναθέσεις, έργα μακέτες κλπ.
• Η ΕΡΓΟΣΕ έχει αναθέσει με τη σειρά της τις «χωματουργικές και άλλες εργασίες» που χρειάζεται η γραμμή στην κατασκευαστική εταιρεία ΜΟΧΛΟΣ Α.Ε. Η ΜΟΧΛΟΣ Α.Ε είναι θυγατρική εταιρεία της ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ Α.Ε που ανήκει στον Κ. Στέγγο. Θυμίζουμε ότι ο Κ. Στέγγος και οι εταιρείες του είχαν αναμιχθεί με το σκάνδαλο Πάχτα και την (ν)τροπολογία που είχε καταθέσει στη Βουλή το 2004  υπέρ του εργολάβου για την καταστροφή της δασικής έκτασης στη Σιθωνία της Χαλκιδικής.
• Το έργο χρηματοδοτείται κατά 50% απ’ την Ε.Ε και κατά 50% από κρατικούς πόρους και όπως γράφεται ψευδώς στην πινακίδα θα «…συμβάλλει στην άρση των οικονομικών ανισοτήτων μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών…».
• Τη μελέτη για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις έχουν αναλάβει 4 διαφορετικά Υπουργεία (ΥΠΕΧΩΔΕ, Μεταφορών, Εθνικής Άμυνας και Ναυτιλίας) τα οποία διαπίστωσαν πως το έργο δεν βλάπτει και δεν καταστρέφει το περιβάλλον κι όλα βαίνουν καλώς!!!

Τι ακριβώς έχει γίνει στο βουνό;

• • Έχουν κοπεί χιλιάδες δέντρα, θάμνοι κλπ. Στις πλαγιές που κόπηκαν τα δέντρα για να φτιαχτούν τσιμεντένιες γέφυρες θα επιταχυνθεί η διάβρωση και η υποβάθμιση του εδάφους.
  • Οι εκβραχισμοί , οι χωματουργικές εργασίες και οι ανατινάξεις έχουν αλλοιώσει για πάντα το φυσικό ανάγλυφο του βουνού και σε αρκετά σημεία το έχουν μετατρέψει σ’ έναν ακανόνιστο όγκο χωμάτων και μπάζων. Από μακριά φαίνονται στις πλαγιές, γυμνά από βλάστηση, «σφαξίματα και κοψίματα». Ήταν τέτοια η ένταση των εκρήξεων που πολλά σπίτια στην γειτονική Αφαία παρουσίασαν ρωγμές.
  • Οι αλλεπάλληλες διανοίξεις τούνελ, η κατασκευή σιδερένιας αερογέφυρας πάνω απ’ την εθνική Αθηνών – Κορίνθου και τοξοτών τσιμεντένιων γεφυρών σε κάθε ρεματιά των πλαγιών χειροτερεύουν την εικόνα και τη λειτουργία του βουνού.
  • Κανείς δεν εξηγεί τι θα γίνει σε περίπτωση κάποιου ατυχήματος.

Με λίγα λόγια η κατασκευή της γραμμής του τρένου επιβαρύνει ακόμα περισσότερο το όρος Αιγάλεω, καταστρέφει σημαντικό τμήμα της χλωρίδας και της πανίδας του και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ολοκληρωτική καταστροφή του βουνού. Η άποψη που επικρατεί ότι στο βουνό χωρούν τα πάντα απειλεί το βουνό και το δάσος με πλήρη αφανισμό. Οι βιομήχανοι, οι κατασκευαστικές εταιρείες και ο ΟΣΕ με τα φουρνέλα, τα σκαπτικά μηχανήματα και το τσιμέντο τους έχουν μετατρέψει μεγάλο τμήμα του όρους σε ένα νεκρό ξεκοιλιασμένο σώμα, σε ένα ανοιχτό νταμάρι –πληγή που εξορύσσεται χρήμα κι όλη η ασκήμια και η αθλιότητα της διαπλοκής εγχώριας και ξένης.

Περίπτωση 2^η: Ο Ελαιώνας……

Στο Ν.Δ. τμήμα του λεκανοπεδίου της Αθήνας, σε απόσταση μόλις 2 χλμ. απ’ το κέντρο της πρωτεύουσας και 3,5 χλμ. απ’ το λιμάνι του Πειραιά, βρίσκεται ο Ελαιώνας. Έχει έκταση 9.300 στρέμματα και αποτελεί τον πιο μεγάλο δυνητικά πνεύμονα για τα δυτικά προάστια που ασφυκτιούν απ’ τη ρύπανση, τη τσιμεντοποίηση και την έλλειψη πρασίνου. Διοικητικά ο Ελαιώνας ανήκει σε πέντε δήμους με ποσοστά περίπου:

Δήμος Αθηναίων           23%

Δήμος Αιγάλεω             17,80%

Δήμος Ταύρου              13,20%

Δήμος Ρέντη                 40,30%

Δήμος Περιστερίου        5,70%

Ένας τόπος με μεγάλη ιστορία ή λίγη ιστορία δε βλάπτει….

Ο Ελαιώνας υπήρξε για χιλιάδες χρόνια πηγή ομορφιάς και ζωής για τους Αθηναίους.

• Στα κλασσικά χρόνια ήταν το «κάλλιστον προάστιο», το ομορφότερο προάστιο με μικρά ιερά, δημόσιους τάφους των νεκρών των πολέμων, Τόπος γαλήνης, ηρεμίας, διαλογισμού και περιπάτου για τους αρχαίους Αθηναίους. Ταυτόχρονα ήταν ένας ευλογημένος, εύφορος τόπος που διασχιζόταν και ποτιζόταν από τον Κηφισό. Φυτεμένος σε μεγάλο μέρος, με ελιές προμήθευε την πόλη με λάδι, ελιές, σύκα, σταφύλια, εσπεριδοειδή, λαχανικά, στάρι, κριθάρι αλλά και κτηνοτροφικά προϊόντα (κρέας, γάλα κλπ) απ’ τα αιγοπρόβατα και τις αγελάδες που έβοσκαν στις γύρω περιοχές. Τα έργα του μετρό έφεραν στην επιφάνεια (και κατέστρεψαν;)πολλά αρχαία μνημεία εκείνης της περιόδου που βρίσκονταν κυρίως κατά μήκος της Ιεράς Οδού.
• Στα βυζαντινά χρόνια με οικοδομικό υλικό απ’ τους αρχαίους ναούς, τους τάφους και τα μνημεία χτίστηκαν θαυμάσια μικρά χριστιανικά εκκλησάκια και μοναστήρια. Σήμερα ανάμεσα στα σκουπίδια, τις μάντρες και τα εργοστάσια διασώζονται ερειπωμένα μερικά απ’ τα υπέροχα αυτά ιστορικά εκκλησάκια.
• Πριν την επανάσταση οι ξένοι περιηγητές σημείωναν πάντα με θαυμασμό και ενδιαφέρον τον Ελαιώνα με τις ελιές του και την εύφορη γη του. Μαρτυρίες εκείνης της εποχής μιλούν για περίπου 150.000 ελιές. Δεν υπήρχε κορίτσι της Αθήνας που να μην έχει ως προίκα ελαιόδεντρα στον ελαιώνα. Κατά την διάρκεια  της Επανάστασης ο Ελαιώνας γνώρισε σημαντικές καταστροφές.
• Κατά τον 18^ο και 19^ο αιώνα στην περιοχή δημιουργούνται οι πρώτες βιομηχανικές μονάδες: ελαιοτριβεία, σαπωνοποιεία, κεραμοποιεία, βυρσοδεψία, χαρτοποιεία και χυτήρια εγκαθίστανται στην περιοχή. Όλο τον 20^ο αιώνα ο ελαιώνας συνεχίζει να γίνεται τόπος συγκέντρωσης βιομηχανιών.
• Μέχρι το 1991 ολόκληρη η περιοχή είναι εκτός Σχεδίου Πόλης. Η γη επομένως ήταν πολύ φτηνή και αυτό συντέλεσε να μαζευτεί εδώ ό,τι μπορούσες να φανταστείς. Παράνομα κτίσματα, παράνομες βιομηχανίες και βυρσοδεψία με τοξικά απόβλητα, μάντρες με παλιοσίδερα και νεκροταφεία αυτοκινήτων, χυτήρια και βιοτεχνίες χωρίς άδεια κλπ. Με την αποβιομηχάνιση πολλές από αυτές τις βιομηχανίες έφυγαν ή ερήμωσαν ή καταστράφηκαν. Ο χώρος σήμερα έχει την εικόνα εγκατάλειψης με μπάζα, σκουπίδια, κλειστά εργοστάσια κ.α.
• Με νόμο του 1991 (κυβέρνηση Ν.Δ., υπουργός ΥΠΕΧΩΔΕ ο Στέφανος Μάνος) ο Ελαιώνας εντάσσεται στο Σχέδιο Πόλης. Τα Προεδρικά Διατάγματα για την υλοποίηση του νόμου (προέβλεπε για πράσινο και κοινόχρηστους χώρους μόνο το 15% της έκτασης) δε θα εκδοθούν ποτέ. Ούτε βέβαια θα βρεθούν τα χρήματα που χρειάζονταν για τις απαλλοτριώσεις. Αυτό που σχεδιαζόταν από τότε ήταν η εγκατάλειψη του Ελαιώνα στα χέρια των κερδοσκόπων. Ενδεικτική είναι η δήλωση του υπουργού Μάνου : «…δεν έχω τα χρήματα, αλλά και να τα είχα δεν θα τα έδινα για τον Ελαιώνα…».
• Το 1995 η κυβέρνηση έχει αλλάξει (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, υπουργός ΥΠΕΧΩΔΕ ο Κώστας Λαλιώτης) ψηφίζει καινούριο νόμο που προβλέπει για πράσινο το 40% της έκτασης. Ίδια η κατάσταση. Από το 1995 μέχρι σήμερα τίποτα δεν έγινε ούτε από το Κράτος ούτε από τους δήμους που στα όρια τους βρίσκεται ο Ελαιώνας.

Ελαιώνας μια χαμένη περίπτωση;

Σήμερα υπάρχει μια τεράστια ευκαιρία για τη Δυτική Αθήνα αλλά και γενικότερα για το λεκανοπέδιο. Η περιοχή του Ελαιώνα λόγω της αποβιομηχάνισης έχει αδειάσει. Θα μπορούσε λοιπόν να απαλλοτριωθεί ολόκληρη η περιοχή και να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα μητροπολιτικά πάρκα της Ε.Ε. Οι απαλλοτριώσεις που απαιτούνται προβλέπεται να κοστίσουν περί τα 30 εκ. €. Ποσό πολύ μικρό να σκεφτεί κανείς όχι μόνο την αναβάθμιση της ζωής των κατοίκων της Δυτικής Αθήνας (2,5 εκ. ψυχές!!!) αλλά και τις μίζες και το μαύρο χρήμα που μοιράζεται πάνω και κάτω απ’ το τραπέζι στους καρεκλοκένταυρους της εξουσίας. Γιατί το πραγματικό πρόβλημα με τους ελεύθερους χώρους της Αθήνας δεν είναι το οικονομικό όπως ψευδώς ισχυρίζονται αρκετοί δημοτικοί άρχοντες και η Κυβέρνηση. Το πραγματικό πρόβλημα είναι πολιτικό. Το κράτος θέλει να ξεφορτωθεί αρμοδιότητες και εκχωρεί-ξεπουλά τη δημόσια γη μέσω των δήμων στους ιδιώτες. Αν υπήρχε πραγματικά η πολιτική βούληση να ξαναπρασινίσουν οι ελεύθεροι χώροι και τα βουνά της Αθήνας τα χρήματα θα βρίσκονταν.

Τι πρόκειται να γίνει στην περιοχή; Τσιμέντο, τσιμέντο, τσιμέντο….

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. ακολουθεί την ίδια σκανδαλώδη πολιτική που ακολούθησε το ΠΑΣΟΚ στην περίπτωση του γηπέδου του Ολυμπιακού-Κόκαλη.

Συγκεκριμένα ο δήμος της Αθήνας ( δήμαρχος Νικήτας Κακλαμάνης, Ν.Δ.) παραχωρεί έκταση για να χτιστεί το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού με περιμετρικό εμπορικό κέντρο 40.000 τ.μ. (κόστος περί τα 150-200 εκ. €).

Πέρα από την παράνομη παραχώρηση και το οικονομικό σκάνδαλο (οι Αθηναίοι θα πληρώσουν το κόστος για τις απαλλοτριώσεις και την ανάπλαση και μετά θα πληρώνουν εισιτήριο για την πρόσβαση στους χώρους που θα έχουν δημιουργηθεί) το χειρότερο είναι ότι για να χτιστεί το γήπεδο, με Προεδρικό διάταγμα του Σουφλιά, αλλάζουν οι συντελεστές δόμησης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα όλος ο Ελαιώνας να παραδοθεί στα χέρια των εταιρειών γης και των επιχειρηματιών.

Με καμάρι ο Κακλαμάνης δήλωσε :

«… είμαστε πού υπερήφανη για αυτό το έργο. Στην πραγματικότητα θα κτίσουμε μια νέα πόλη μέσα στην πόλη μας….».

Ας δούμε συγκεκριμένα τι πρόκειται να γίνει στον Ελαιώνα. Όπως εκτιμούν τα κτηματομεσιτικά γραφεία τα επόμενα δύο-τρία χρόνια στην περιοχή θα επενδυθούν περίπου 1 δις € για την αγορά γης.

Προβλέπεται:

• Μεταστέγαση των ΚΤΕΛ της οδού Λιοσίων και Κηφισού ενώ κάτω από τον σταθμό θα υπάρχει τεράστιο τερματικό αμαξοστάσιο του μετρό (100 εκ. €)
• Εμπορικό κέντρο Βωβός επιφάνειας 70.000 τ.μ. (250 εκ. €).
• Εμπορικό κέντρο Βιοχάλκο-ΕΤΕΜ όπου λειτουργεί το νέο ΙΚΕΑ 42.000 τ.μ.
• Εμπορικό κέντρο στο ακίνητο Μουζάκη –κλωστές ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ (αγοράστηκε από ξένη εταιρεία) 40.000 τ.μ
• Ήδη είναι έτοιμο και λειτουργεί το ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ενώ ήδη σε διπλανά οικόπεδα  χτίζονται Τράπεζες και επιχειρήσεις.
• Κτίζονται δίπλα στο χρηματιστήριο άλλα δύο τεράστια εμπορικά κέντρα (Βωβός)
• Σχεδιάζονται να κτιστούν μεγάλα συγκροτήματα κατοικιών για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των εργαζόμενων που θα δουλεύουν στην περιοχή.
• Ο δήμαρχος της Αθήνας, Ν. Κακλαμάνης, υποσχέθηκε να μεταφέρει το δημαρχείο στην περιοχή.
• Αν υπολογίσει και τις ανάγκες για τις υποδομές (γη για νέους δρόμους, διαπλατύνσεις κλπ) καταλαβαίνει κανείς ότι τελικά το μόνο πράσινο που θα μείνει στον Ελαιώνα θα είναι το γκαζόν στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.

Αυτή είναι η «ανάπλαση και η αξιοποίηση» που σκοπεύουν να κάνουν στην περιοχή.

Διαδημοτική Αντίσταση και Πάλη…

• Το 1997 κάηκε η Πεντέλη.
• Το 1998 κάηκε ο Υμηττός.
• Το 2007,φέτος, κάηκε ο εθνικός Δρυμός της Πάρνηθας, η Ηλεία και η Εύβοια
• Όλοι οι ελεύθεροι χώροι της Αττικής (Ελαιώνας 9.300 σρεμ., στρατόπεδο Χαϊδαρίου 3.200 στρεμ., Πάρκο «Αντ. Τρίτσης 1.250 στρεμ., το Άλσος Περιστερίου 300 στεμ., Παλιό αεροδρόμιο κλπ) κινδυνεύουν να τσιμενταριστούν.

Είναι φανερό πως πρέπει οι πολίτες να αφυπνιστούν και να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους. Πρέπει συνολικά να διεκδικήσουμε όλους τους ελεύθερους χώρους, όλα τα δάση, τις δασικές εκτάσεις και τα βουνά. Οι απλοί άνθρωποι, οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να μείνουμε απαθείς. Δεν πρέπει να αρκεστούμε στην οργή, την οδύνη και τη λύπη για τις φετινές καταστροφές. Πρέπει να αναλάβουμε αγωνιστική δράση τώρα!

Μέσα από εργατικά σωματεία, συλλόγους, κινήσεις στις γειτονιές, λαϊκές συνελεύσεις και κάθε άλλη συλλογική αγωνιστική μορφή πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Η σωτηρία ΟΛΩΝ των ελεύθερων χώρων της Αττικής είναι υπόθεση της λαϊκής-συλλογικής αγωνιστικής ενεργοποίησης των εργαζομένων κόντρα στη λογική της αγοράς και των ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων.

• Να σπάσουμε τη ΣΙΩΠΗ. Μέχρι σήμερα ΟΛΟΙ σιωπούσαν, ΟΛΟΙ έκαναν τα στραβά μάτια. Κόμματα, δημοτικές παρατάξεις, δήμαρχοι, φορείς, ΟΛΟΙ. Μια ΟΜΕΡΤΑ κρατά του πολίτες μακριά από την πληροφόρηση και την δραστηριοποίηση.
• Να χαλάσουμε τα σχέδιά τους. Δε θέλουμε τον Ελαιώνα μια ατέλειωτη χαβούζα. Δε θέλουμε όμως και την «ανάπλασή τους» γιατί φέρνει μαζί της το τσιμέντο και την καταστροφή της μόνης ελπίδας για πράσινο που έχει η Δυτική Αθήνα.
• Να απαιτήσουμε εδώ και τώρα ΟΛΟΥΣ τους Ελέυθερους χώρους για εμάς και τα παιδιά μας. Χρειαζόμαστε αέρα για να ζήσουμε, χρειαζόμαστε χώρο για να ανασάνουμε. Δεν παζαρεύουμε το μέλλον μας. Αυτοί μιλάνε για επενδύσεις και δισεκατομμύρια €. Εμείς μιλάμε για τη ζωή των παιδιών μας.
• Να κάνουμε την υπόθεση των Ελεύθερων χώρων υπόθεση του λαϊκού κινήματος, του κινήματος των πολιτών και των κατοίκων και όχι των «ειδικών» και των κομματικών παρατρεχάμενων που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εξαργυρώσουν την όποια δράση τους σε ψήφους στις επόμενες εκλογές. Κάτοικοι, απλοί πολίτες, σύλλογοι γονέων, πολιτιστικοί σύλλογοι, εργαζόμενοι, συνδικάτα, σωματεία, πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους.

ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ!! Γιατί ο μαζικός αγώνας έχει πάντα αποτέλεσμα.

Στο Ελληνικό οι κάτοικοι ξήλωσαν τα συρματοπλέγματα και έδιωξαν τις εταιρείες που εκμεταλλεύονταν την παραλία. Στο Φιλοπάππου η συνέλευση των πολιτών αποφάσισε να ελευθερώσει το χώρο απ’ τα κάγκελα. Τα κατάφεραν. Στα Εξάρχεια, στα Πετράλωνα, στη Γλυφάδα, αλλά και στο Βόλο και στη Λάρισα ομάδες κατοίκων κατάφεραν να κατεβάσουν τις επικίνδυνες κεραίες κινητής τηλεφωνίας που είχαν τοποθετηθεί απ’ τις εταιρείες δίπλα σε σπίτια και σχολεία. Τα κατάφεραν. Στην Πετρούπολη οι κάτοικοι αντιστέκονται κόντρα στις παράνομες και παράλογες διεκδικήσεις της Εκκλησίας για το Ποικίλο Όρος. Στο όρος Αιγάλεω, κάτοικοι και συλλογικότητες από το Χαϊδάρι και το Αιγάλεω κατάφεραν να σταματήσουν τη διάνοιξη δρόμου που θα περνούσε μέσα απ’ το βουνό. Έκαναν αναδάσωση. Στον Υμηττό ομάδες κατοίκων και δημοτικές παρατάξεις εθελοντικά φύλαξαν το καλοκαίρι το βουνό και έσβηναν φωτιές, αναδασώνουν πόντο πόντο το χειμώνα τα καμμένα.

Σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας οι κάτοικοι ξεσηκώνονται και αντιστέκονται. Ενάντια στα σχέδια της Κυβέρνησης που ξεπουλά τα πάντα, κόντρα στα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών και στις τρικλοποδιές των δημοτικών αρχών οι κάτοικοι απαιτούν όλοι οι ελεύθεροι χώροι να γίνουν ξανά πράσινοι και προσβάσιμοι δωρεάν από όλους τους πολίτες αυτής της γκρίζας, μελαγχολικής μεγαλούπολης. Αρνούμαστε να γίνουμε συνένοχοι στα περιβαλλοντικά εγκλήματα που ετοιμάζουν κυβέρνηση και ιδιώτες.

Απαιτούμε-διεκδικούμε:

• Ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο τσιμέντο στους ελεύθερους χώρους της Αττικής. Όλες οι εκτάσεις να γίνουν πάρκα υψηλής βλάστησης. Έξω οι ιδιώτες, τα μεγάλα συμφέροντα και οι νόμοι της αγοράς από τα δάση και τους δημόσιους χώρους. Ούτε ένα μέτρο από τους ελεύθερους χώρους της Αττικής στους ιδιώτες και το τσιμέντο. Να πρασινίσουμε όλους τους ελεύθερους χώρους της Αθήνας. Όχι στην ιδιωτικοποίηση και εμπορευματικοποίηση των ελεύθερων χώρων.
• Προστασία και αναδάσωση όλων των βουνών και δασών της Αττικής. Όπου χρειαστεί άμεση αναδάσωση και κατασκευή αντιπλημμυρικών-αντιδιαβρωτικών έργων στην Πάρνηθα, το Ποικίλον, το Αιγάλεω, τον Υμηττό και την Πεντέλη από το Κράτος και όχι από τους ιδιώτες. Να επεκταθεί ο Εθνικός Δρυμός και στο Ποικίλο Όρος και πέρα από την ως τώρα ζώνη προστασίας.
• Να μην αλλάξει η χρήση γης στα βουνά της Αττικής – Δημόσια όλα τα δάση και οι  δασικές εκτάσεις. Να μη χτιστεί τίποτα πάνω στην Πάρνηθα – κανένα οικοδομικό έργο στο Ποικίλο και στα άλλα βουνά. Να καταργηθούν οι δασοκτόνοι νόμοι ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, 3208/03. Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 24, που αποχαρακτηρίζει τις δασικές εκτάσεις. Γενναία αύξηση των δαπανών-εξειδικευμένου προσωπικού για την φροντίδα, τη μελέτη και την προστασία των δασών.
• Δεντροφύτευση δρόμων, πλατειών, σχολικών αυλών και όλων των ελεύθερων χώρων.

Να σπάσουμε τη συνομωσία σιωπής και να ενεργοποιήσουμε-ξεσηκώσουμε τους πάντες. Ας μην αφήσουμε τα βουνά και τους ελεύθερους χώρους της Αττικής έρμαιο στους γύπες, στα όρνια και τα κοράκια των μεγάλων συμφερόντων που κατασπαράζουν την ιερή γη για να αισχροκερδήσουν.

ΑΝεξάρτητη Αριστερή Συσπείρωση Αιγάλεω – ΑΝΑΣΑ